Μεταβολική ψυχιατρική
Ινσουλίνη, μεταβολική υγεία και σχιζοφρένεια
Η μεταβολική υγεία αποτελεί σημαντικό μέρος της φροντίδας στη σχιζοφρένεια. Ο έλεγχος λαμβάνει υπόψη σωματικούς παράγοντες κινδύνου, τρόπο ζωής και πιθανές επιδράσεις της αγωγής.
Άσκηση, ύπνος, διατροφή και διακοπή καπνίσματος ως άξονες της συνολικής φροντίδας. Η τεκμηρίωση παρουσιάζεται ανά παρέμβαση και διαταραχή.
Πηγή: Neurotorium — Lifestyle factors in the prevention and treatment of mental illness. Πρωτότυπο σχήμα στην αγγλική γλώσσα, με διατήρηση λογοτύπου και βιβλιογραφικών αναφορών.
Προβολή σε πλήρες μέγεθοςΗ σχετική φροντίδα στο ιατρείο
Η αξιολόγηση, το θεραπευτικό πλάνο και τα όρια της παρεχόμενης φροντίδας περιγράφονται στην υπηρεσία Μεταβολική ψυχιατρική.
Ο μεταβολικός κίνδυνος δεν έχει μία μόνο αιτία
Οι άνθρωποι με σχιζοφρένεια εμφανίζουν αυξημένη επιβάρυνση από παχυσαρκία, διαταραχές γλυκόζης και καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Συμβάλλουν πολλοί παράγοντες, όπως η προδιάθεση, οι συνθήκες ζωής, το κάπνισμα, η πρόσβαση στη φροντίδα και οι ανεπιθύμητες ενέργειες ορισμένων αντιψυχωσικών.
Η μεταβολική υγεία συνδέεται με την ποιότητα ζωής και τη γνωστική λειτουργία και αποτελεί σημαντικό άξονα της συνολικής ψυχιατρικής φροντίδας.
Η εγκεφαλική δράση της ινσουλίνης ως πεδίο έρευνας
Η ινσουλίνη συμμετέχει όχι μόνο στον περιφερικό μεταβολισμό αλλά και σε εγκεφαλικές λειτουργίες. Ερευνητικές υποθέσεις εξετάζουν κατά πόσο η διαταραγμένη σηματοδότησή της σχετίζεται με μεταβολικές και γνωστικές εκδηλώσεις στη σχιζοφρένεια.
Η περιφερική αντίσταση στην ινσουλίνη και η διαταραγμένη εγκεφαλική σηματοδότηση αποτελούν διαφορετικά πεδία αξιολόγησης. Οι μελέτες εξετάζουν τις μεταξύ τους σχέσεις και τη συμβολή τους στη γνωστική λειτουργία.
Τι εφαρμόζεται στην κλινική φροντίδα
Η παρακολούθηση βάρους, περιμέτρου μέσης, αρτηριακής πίεσης, γλυκόζης ή HbA1c και λιπιδίων προσαρμόζεται στο ιστορικό και στην αγωγή. Η αναγνώριση διαβήτη ή δυσλιπιδαιμίας απαιτεί συντονισμένη αντιμετώπιση με τις κατάλληλες ιατρικές ειδικότητες.
Διατροφική υποστήριξη, κίνηση και ενδεχόμενη φαρμακευτική παρέμβαση αξιολογούνται με βάση συγκεκριμένες ενδείξεις και αντενδείξεις. Ερευνητικές προσεγγίσεις, όπως η ενδορρινική ινσουλίνη για ψυχιατρικούς στόχους, δεν παρουσιάζονται ως καθιερωμένη θεραπεία ούτε υποκαθιστούν την αναγκαία ψυχιατρική αγωγή.