Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλινικά κείμενα

Νευροεπιστήμη

Ντοπαμίνη: τέσσερις οδοί και η σημασία τους στη θεραπεία

Οι διαφορετικές ντοπαμινεργικές οδοί συνδέονται με γνωστικές λειτουργίες, ανταμοιβή, κίνηση και προλακτίνη. Η φαρμακοθεραπεία απαιτεί έλεγχο τόσο της αποτελεσματικότητας όσο και των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Υπεύθυνος ιατρός: Δρ. Νικόλαος Μωραΐτης

Μεσοφλοιώδης, μεσομεταιχμιακή, μελαινοραβδωτή και φυματοχοανική ντοπαμινεργική οδός.

Οι τέσσερις ντοπαμινεργικές οδοί συνδέονται με την ανταμοιβή, τη γνωστική επεξεργασία, την κίνηση και τη ρύθμιση της προλακτίνης.

Πηγή: Neurotorium — Dopamine signalling — Augustine et al. / Stahl / Neurotorium. Πρωτότυπο σχήμα στην αγγλική γλώσσα, με διατήρηση λογοτύπου και βιβλιογραφικών αναφορών.

Προβολή σε πλήρες μέγεθος

Η σχετική φροντίδα στο ιατρείο

Η αξιολόγηση, το θεραπευτικό πλάνο και τα όρια της παρεχόμενης φροντίδας περιγράφονται στην υπηρεσία Ψυχοφαρμακολογία.

Ανταμοιβή και γνωστική επεξεργασία

Οι κόκκινες διαδρομές συνδέουν υποφλοιώδεις πυρήνες με διαφορετικά κυκλώματα. Η μεσομεταιχμιακή οδός συμμετέχει στην απόδοση σημασίας, στην ανταμοιβή και στο κίνητρο. Η διαταραγμένη ντοπαμινεργική σηματοδότηση συνδέεται με ορισμένα ψυχωτικά συμπτώματα, χωρίς να εξηγεί ολόκληρη τη σχιζοφρένεια.

Η μεσοφλοιώδης οδός συνδέεται με λειτουργίες όπως προσοχή και γνωστικός έλεγχος. Η κλινική εικόνα δεν περιγράφεται σωστά με τον γενικό κανόνα «πολλή ή λίγη ντοπαμίνη»: έχουν σημασία η περιοχή, ο υποδοχέας και η αλληλεπίδραση με άλλα συστήματα.

Κίνηση και προλακτίνη

Η μελαινοραβδωτή οδός συμμετέχει στον έλεγχο της κίνησης. Η επίδραση ορισμένων αντιψυχωσικών σε D2 υποδοχείς αυτής της οδού βοηθά να εξηγηθούν κινητικές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως παρκινσονισμός ή ακαθησία.

Στη φυματοχοανική οδό η ντοπαμίνη αναστέλλει φυσιολογικά την έκκριση προλακτίνης. Ο αποκλεισμός σχετικών υποδοχέων μπορεί να αυξήσει την προλακτίνη. Δεν έχουν όλα τα σκευάσματα ίδιο προφίλ και οι μερικοί αγωνιστές απαιτούν διαφορετική φαρμακολογική ερμηνεία.

Τι παρακολουθούμε στο ιατρείο

Η επιλογή αντιψυχωσικού περιλαμβάνει αξιολόγηση αποτελεσματικότητας, κινητικών συμπτωμάτων, σεξουαλικής λειτουργίας, ενδοκρινικών και μεταβολικών επιδράσεων όπου ενδείκνυται. Η ενέσιμη μορφή μακράς δράσης δεν καταργεί την ανάγκη αυτής της παρακολούθησης.

Στη ΔΕΠΥ η αξιολόγηση εστιάζει στην προσοχή, στην καθημερινή λειτουργικότητα και στις συνυπάρχουσες καταστάσεις, ώστε η αγωγή να ανταποκρίνεται στο συγκεκριμένο κλινικό προφίλ.

Πηγές

  1. Neurotorium — πρωτότυπα σχήματα νευροεπιστημών και βιβλιογραφία που αναγράφεται στα σχήματα
  2. NICE CG178 — Psychosis and schizophrenia in adults

Σχετικά θέματα

Άλλα κείμενα: Νευροεπιστήμη