Διάθεση
Κατάθλιψη: κλινική αξιολόγηση και τεκμηριωμένη θεραπεία
Η κατάθλιψη αξιολογείται με βάση συμπτώματα, διάρκεια, λειτουργικότητα και κίνδυνο. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία ή συνδυασμό τους.

Το σχήμα παρουσιάζει τη διαδοχική αξιολόγηση και προσαρμογή της θεραπείας στη μείζονα κατάθλιψη, ανάλογα με την ανταπόκριση. Η επιλογή επόμενου βήματος εξατομικεύεται βάσει της κλινικής εικόνας, της ανεκτικότητας και της πορείας της αγωγής· δεν ακολουθούν όλοι οι ασθενείς την ίδια θεραπευτική ακολουθία.
Πηγή: Neurotorium — Sequential treatment optimization scheme for major depressive disorder. Πρωτότυπο σχήμα στην αγγλική γλώσσα, με διατήρηση λογοτύπου και βιβλιογραφικών αναφορών.
Προβολή σε πλήρες μέγεθοςΗ σχετική φροντίδα στο ιατρείο
Η αξιολόγηση, το θεραπευτικό πλάνο και τα όρια της παρεχόμενης φροντίδας περιγράφονται στην υπηρεσία Κατάθλιψη.
Συμπτώματα και λειτουργική επίπτωση
Η κατάθλιψη μπορεί να περιλαμβάνει επίμονη καταθλιπτική διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος, διαταραχές ύπνου ή όρεξης, κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης και αισθήματα αναξιότητας. Δεν είναι απλώς έλλειψη θέλησης και δεν αξιολογείται μόνο με την παρουσία θλίψης.
Η εκτίμηση περιλαμβάνει διάρκεια, βαρύτητα, λειτουργικότητα, αυτοκτονικό κίνδυνο, σωματικές παθήσεις, ουσίες και ιστορικό μανίας ή υπομανίας. Η διαφοροποίηση από διπολική διαταραχή είναι σημαντική πριν από την επιλογή αγωγής.
Η θεραπεία προσαρμόζεται στη βαρύτητα
Ψυχολογικές παρεμβάσεις, αντικαταθλιπτική αγωγή ή συνδυασμός επιλέγονται βάσει κλινικής εικόνας και προτιμήσεων. Σε λιγότερο σοβαρή κατάθλιψη τα αντικαταθλιπτικά δεν αποτελούν αυτόματα την πρώτη επιλογή για όλους.
Σοβαρή κατάθλιψη, ψυχωσικά συμπτώματα ή περιορισμένη ανταπόκριση απαιτούν εξειδικευμένη επανεκτίμηση. Η θεραπευτική απόφαση βασίζεται σε τεκμήρια, ασφάλεια και σαφή συναίνεση.
Παρακολούθηση και πρόληψη υποτροπής
Αξιολογούνται η ανταπόκριση, οι ανεπιθύμητες ενέργειες και η λειτουργική αποκατάσταση. Μετά τη βελτίωση μπορεί να χρειάζεται θεραπεία συνέχισης και πρόληψης υποτροπής, ανάλογα με τον αριθμό επεισοδίων και άλλους παράγοντες κινδύνου.
Σκέψεις αυτοκτονίας με πρόθεση ή σχέδιο, αδυναμία διατήρησης ασφάλειας ή σοβαρή παραμέληση βασικών αναγκών απαιτούν άμεση βοήθεια. Σε επείγουσα κατάσταση καλούνται το 112 ή το 166 ή γίνεται προσέλευση σε εφημερεύον νοσοκομείο· η ηλεκτρονική επικοινωνία δεν είναι υπηρεσία επειγόντων.
