Διάθεση
Διπολική διαταραχή: διάγνωση, φάσεις και πρόληψη υποτροπών
Η διπολική διαταραχή περιλαμβάνει επεισόδια μανίας ή υπομανίας και συχνά κατάθλιψης. Η αναγνώριση αυτών των επεισοδίων επηρεάζει καθοριστικά την επιλογή της θεραπείας.
Μικτά χαρακτηριστικά μπορεί να εμφανίζονται σε καταθλιπτικά, μανιακά ή υπομανιακά επεισόδια. Το σχήμα συνοψίζει συσχετιζόμενους κλινικούς παράγοντες.
Πηγή: Neurotorium — Factors associated with mixed features. Πρωτότυπο σχήμα στην αγγλική γλώσσα, με διατήρηση λογοτύπου και βιβλιογραφικών αναφορών.
Προβολή σε πλήρες μέγεθοςΗ σχετική φροντίδα στο ιατρείο
Η αξιολόγηση, το θεραπευτικό πλάνο και τα όρια της παρεχόμενης φροντίδας περιγράφονται στην υπηρεσία Διπολική διαταραχή.
Δεν πρόκειται για απλές εναλλαγές διάθεσης
Η διπολική διαταραχή χαρακτηρίζεται από επεισόδια παθολογικά αυξημένης ή ευερέθιστης διάθεσης και μεταβολής της ενεργητικότητας, με ή χωρίς καταθλιπτικά επεισόδια, ανάλογα με τον τύπο. Η μανία μπορεί να περιλαμβάνει σημαντική έκπτωση κρίσης, επικίνδυνες αποφάσεις ή ψυχωσικά συμπτώματα. Η υπομανία διαφέρει ως προς τη βαρύτητα και τη λειτουργική επίπτωση.
Η διάγνωση απαιτεί ιστορικό της συνολικής πορείας, του ύπνου, προηγούμενων επεισοδίων, οικογενειακού ιστορικού και ουσιών ή φαρμάκων. Ένα καταθλιπτικό επεισόδιο δεν αρκεί για να διακρίνει τη μονοπολική από τη διπολική νόσο.
Η θεραπεία διαφέρει ανά φάση
Η οξεία μανία, η διπολική κατάθλιψη και η θεραπεία συντήρησης δεν αντιμετωπίζονται με ταυτόσημο τρόπο. Η επιλογή φαρμάκων και ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων λαμβάνει υπόψη το ιστορικό ανταπόκρισης, τις ανεπιθύμητες ενέργειες και τις συνοσηρότητες.
Τα αντικαταθλιπτικά δεν αντιμετωπίζονται ως αυτονόητη μονοθεραπεία στη διπολική διαταραχή. Η πιθανότητα ενεργοποίησης ή μανιακής μεταστροφής και το συνολικό θεραπευτικό πλαίσιο αξιολογούνται από τον ψυχίατρο. Ορισμένες αγωγές απαιτούν ειδική εργαστηριακή ή αναπαραγωγική παρακολούθηση.
Μακροχρόνια φροντίδα
Σταθερό πρόγραμμα ύπνου, ψυχοεκπαίδευση, αναγνώριση πρώιμων σημείων υποτροπής και συνεργασία με το υποστηρικτικό περιβάλλον, με συναίνεση, αποτελούν σημαντικά μέρη της φροντίδας. Η παρακολούθηση συνεχίζεται και μεταξύ επεισοδίων.
Σημαντικά μειωμένη ανάγκη ύπνου με αυξανόμενη ενεργητικότητα, αποδιοργάνωση, ψύχωση ή αυτοκτονικός κίνδυνος χρειάζονται άμεση εκτίμηση. Η ασφάλεια καθορίζει εάν απαιτείται νοσοκομειακό πλαίσιο.