Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλινικά κείμενα

Άγχος και ΙΨΔ

Αγχώδεις διαταραχές και πανικός: διαγνωστική προσέγγιση

Οι αγχώδεις διαταραχές διαφέρουν από το συνηθισμένο άγχος ως προς επιμονή και λειτουργική επιβάρυνση. Η αξιολόγηση αναζητά τη συγκεκριμένη διαταραχή και πιθανά σωματικά αίτια.

Υπεύθυνος ιατρός: Δρ. Νικόλαος Μωραΐτης

Πίνακας του Neurotorium με κλίμακες αξιολόγησης για φοβίες, γενικευμένο και κοινωνικό άγχος, άγχος αποχωρισμού και διαταραχή πανικού.

Εργαλεία αξιολόγησης του άγχους, όπως οι GAD-7, LSAS και PDSS, υποστηρίζουν την κλινική συνέντευξη, την καταγραφή συμπτωμάτων και την παρακολούθηση.

Πηγή: Neurotorium — Tools for diagnosis and monitoring of anxiety disorders. Πρωτότυπο σχήμα στην αγγλική γλώσσα, με διατήρηση λογοτύπου και βιβλιογραφικών αναφορών.

Προβολή σε πλήρες μέγεθος

Η σχετική φροντίδα στο ιατρείο

Η αξιολόγηση, το θεραπευτικό πλάνο και τα όρια της παρεχόμενης φροντίδας περιγράφονται στην υπηρεσία Διαταραχές άγχους.

Πότε το άγχος χρειάζεται κλινική αξιολόγηση

Το άγχος αποτελεί φυσιολογική αντίδραση, αλλά η επιμονή, η δυσανάλογη ένταση, η αποφυγή και η λειτουργική επιβάρυνση μπορεί να υποδηλώνουν διαταραχή. Γενικευμένο άγχος, διαταραχή πανικού και άλλες αγχώδεις καταστάσεις έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Η κρίση πανικού είναι ένα επεισόδιο έντονου φόβου με σωματικά και γνωστικά συμπτώματα. Μια μεμονωμένη κρίση δεν ισοδυναμεί με διαταραχή πανικού. Νέα ή ασυνήθιστα συμπτώματα δεν πρέπει να αποδίδονται αυτομάτως στο άγχος.

Σωματική διερεύνηση χωρίς απαξίωση των συμπτωμάτων

Πόνος στο στήθος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή λιποθυμία μπορεί να χρειάζονται επείγουσα σωματική αξιολόγηση. Ιστορικό, κλινική εικόνα και παράγοντες κινδύνου καθορίζουν τον έλεγχο. Η ψυχιατρική εκτίμηση δεν αντικαθιστά την ενδεδειγμένη ιατρική διερεύνηση.

Σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με ψυχικούς παράγοντες είναι πραγματικά. Η συνεργασία ειδικοτήτων αποφεύγει τόσο την παράβλεψη οργανικής νόσου όσο και επαναλαμβανόμενους, μη ενδεδειγμένους ελέγχους.

Ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή

Η γνωσιακή–συμπεριφορική θεραπεία αποτελεί τεκμηριωμένη επιλογή για πολλές αγχώδεις διαταραχές. Όταν ενδείκνυται φαρμακοθεραπεία, η επιλογή και η διάρκεια σχεδιάζονται με βάση τη διάγνωση και την ανταπόκριση.

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν αποτελούν αυτονόητη μακροχρόνια λύση και έχουν κινδύνους εξάρτησης, καταστολής και αλληλεπιδράσεων. Η απότομη διακοπή τους μπορεί να είναι επικίνδυνη. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει επίσης ύπνο, καφεΐνη, αλκοόλ και άλλες ουσίες.

Πηγές

  1. NICE CG113 — Generalised anxiety disorder and panic disorder in adults

Σχετικά θέματα

Άλλα κείμενα: Άγχος και ΙΨΔ